تناجی
اهلی شیرازی

شمارهٔ ۱۱

ساقی دل ما سوخته از مشتاقیستبازآ که طبیب درد مستان ساقیست
جان دادن امیدست مرا در قدمتتا جان بودم امیدواری باقیست