شمارهٔ ۱۲
هوش مصنوعی: در این بیت، شاعر از ساقی (خداوند یا معشوق) می‌پرسد که چرا این‌قدر مشتاق به بهشت و زندگی خوب هستیم. او به این نکته اشاره می‌کند که بهشت خود همان «می» و ساقی است، پس در دو جهان (این دنیا و آن دنیا) چه چیزی بیشتر از این دو مهم است؟ به نوعی، ارزش واقعی در همین «می» و ساقی است و نه در بهشت.
ساقی ببهشت اینهمه مشتاقی چیستجنت می ساقی بود و باقی چیست
هوش مصنوعی: ای ساقی، این همه عاشق و مشتاق برای چه چیزی هستند؟ بهشت تو همان شراب و می است، پس باقی چیزها چه ارزشی دارند؟
آنجاست می و ساقی آنجاست همیپس در دو جهان به زمی و ساقی چیست
هوش مصنوعی: در جایی که نوشیدنی و ساقی وجود دارد، از نظر من همه چیز در این دو جهان بیفایده است.