شمارهٔ ۱۴
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به زیبایی و جذابیت مشروب و عشق اشاره می‌کند. او می‌گوید که تا زمانی که شمع دل او روشن نمانده، ساقی (شراب‌فروش) قدح (جام) را پر نکرده است. همچنین، با آهی از شراب لعل (قرمز)، به تجربه شیرین نوشیدن اشاره می‌کند و می‌گوید که هر کسی که لب بر آن گذاشته، دیگر دل از آن برنداشته است. به‌طور کلی، شعر به لذت و تاثیر عمیق عشق و می‌نوشی می‌پردازد.
ساقی قدحی که شمعِ دل درنگرفتتا ز آتش مِی زندگی از سر نگرفت
هوش مصنوعی: ای ساقی، بگذار تا جامی را پر کنی، زیرا شمع دل من خاموش نشده است و من هنوز از شعله مشروب زندگی سیراب نشدهام.
آه از مِی لعلت که بدین بادهٔ نابهر کس که لبی نهاد لب برنگرفت
هوش مصنوعی: آه از شراب قرمز تو که هر کسی که لب به آن بگذارد، دیگر نمیتواند از آن دور شود و لب خود را برنگرداند.