شمارهٔ ۵۶
هوش مصنوعی: در این ابیات شاعر از ساقی میطلبد تا به عاشق داغدیدهی هجران وصل دهد. او به خستگی و رنج هجر اشاره میکند و از ساقی میخواهد که دلش را در آتش هجر نسوزاند، زیرا جانش همچون شمع در حال سوختن است. به طور کلی، این شعر بیانگر درد و longing در عشق و فراق است.
ساقی می وصل ده به محنت کش هجرتا چند نهد دل بخوش و ناخوش هجر
هوش مصنوعی: ای ساقی، باده وصال را به من بده تا من که در رنج فراق هستم، بتوانم لحظاتی خود را خوش و ناخوش بسازم؛ زیرا این درد عشق ادامه دارد و تا کی باید دل را به شادمانی و اندوهش مشغول کنم؟
هر چند چو شمع جان من سوختنی استزنهار مرا مسوز در آتش هجر
هوش مصنوعی: هرچند که جان من مانند شمع در حال سوختن است، اما خواهش میکنم مرا در آتش جدایی نسوزان.