تناجی
اهلی شیرازی

شمارهٔ ۵۷

ساقی که غمش ز پادشاهی خوشتررویش ز صفای صبحگاهی خوشتر
هر چند که دلخواه بود عیش جهاندیدار خوشش زهر چه خواهی خوشتر