تناجی
اهلی شیرازی

شمارهٔ ۶۳

ساقی تو مهی ز روی فرخنده خویشحسن تو فرشته کرد شرمنده خویش
گر خنده زنان صبح به بیند چو گلتگرید بهزار دیده از خنده خویش