شمارهٔ ۸۶
هوش مصنوعی: این ابیات بیانگر احساس عمیق عاشقانه شاعر هستند. شاعر به ساقی (دختر شراب) می‌گوید که او شاهد دل و احساسات اوست. زمانی که دل او به خود مشغول نیست، تنها آرزوی او در دلش وجود دارد. شاعر به این نتیجه می‌رسد که عشق و آرزوهای او به غیر از ارتباط با محبوب هیچ چیز دیگری در زندگی‌اش ارزش ندارد و همه‌چیز به عشق او وابسته است.
ساقی تو بمستیی گواه دل منکان دم که ز خود رود دل غافل من
هوش مصنوعی: ای ساقی، تو شاهدی بر حال من که از زمانی که دل غافل من از خود بیخبر شد، در مستی غرق شدهام.
جز آرزوی تو در دلم حاصل نیستاین بس بود از هر دو جهان حاصل من
هوش مصنوعی: تنها چیزی که در دلم به دست آوردهام، آرزوی توست و همین برای من از تمام چیزهای دنیا کافی است.