شمارهٔ ۸۷
هوش مصنوعی: در این ابیات، شاعر از ساقی می‌خواهد که جامی به او بدهد تا از غم و اندوه رهایی یابد. او خواهان آزاد شدن جانش از خیال و تصور دنیای مادی و معنوی است. همچنین، اشاره می‌کند که او مانند گیاهی وارسته از قید و بندهاست و از زندگانی نیز می‌خواهد رهایی یابد. به طور کلی، شاعر در پی آزادی و رهایی از قید و بندهای زندگی است.
ساقی قدحی ده و دل از غم برهانجان را ز خیال هر دو عالم برهان
هوش مصنوعی: ای ساقی، یک جام به من بده تا از غمها رهایی پیدا کنم و بر جانم از اندیشههای دو جهان آزادگی بخشم.
وارسته چو خضریم زهر قید که هستدر قید حیاتیم ازین هم برهان
هوش مصنوعی: از بند و محدودیتهای زندگی رها شدهام و مانند گیاه سرسبز و تازه هستم. از قید و شرطهای حیات آزاد شدهام و میخواهم از این وضعیت نیز آزادتر شوم.