شمارهٔ ۹۵
هوش مصنوعی: در این اشعار، شاعر به عشق و داغی که از آن دریافت کرده اشاره می‌کند و می‌گوید که این عشق او را از لذت‌های دنیوی بی‌نیاز کرده است. او همچنین بیان می‌کند که برای رسیدن به معشوق، روشنایی و راهنمایی او در تنهایی، همان عشق است که مانند خورشید در هر ذره‌ای نور و روشنی پخش کرده است.
ساقی چو مرا عشق تو داغی دادهاز عیش دو عالمم فراغی داده
هوش مصنوعی: ای ساقی! وقتی عشق تو در وجود من آتش افکنده، از تمامی خوشیهای دنیا بی‌نیاز و آزاد شدهام.
بهر تو چراغ راه من تنهایی استخورشید به هر ذره چراغی داده
هوش مصنوعی: برای تو، روشنایی مسیر من تنهاست. خورشید در هر ذره‌ای نوری افکنده است.