شمارهٔ ۹۶
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر از ساقی میخواهد که با نفس خوشش او را زنده کند و مانند شمعی که جانش در دستان اوست، او را دوباره احیا کند. شاعر به ساقی میگوید که چون زندگی را از او میگیرد، آرزو دارد که بارها و بارها این احساس را تجربه کند.
ساقی چو خوش آن نفس که زارم بکشیجان بخشی و باز شمع وارم بکشی
هوش مصنوعی: ای ساقی! چه خوب است نفس نوشیدنی که جانم را میگیرد و دوباره مرا سرزنده میکند، همچون شمعی که به آرامی میسوزد.
چون زندگی از تو یابم ای آب حیاتخواهم که دمی هزار بارم بکشی
هوش مصنوعی: زندگیام را از تو میگیرم، ای آب حیات، میخواهم که هر دم هزار بار من را بکشید.