شمارهٔ ۹۹
هوش مصنوعی: این شعر به مفهوم ارزش انسانی و انتخاب در دوست‌گذاری اشاره دارد. شاعر به ساقی می‌گوید که آن قدحی که می‌نوشد، با دنیای روح، یعنی عالم نفسی، مرتبط است. او تأکید می‌کند که باید با نیکان و انسان‌های با فضیلت نشست و برخاست کرد، نه با افراد پست و بی‌ارزش. به عبارت دیگر، باید از نیکان، که مانند گل هستند، الهام گرفت و نه از خس و خاشاک.
ساقی قدحی که هست عالم نفسیوین یکنفس آن به که شود صرف کسی
هوش مصنوعی: ای ساقی، جامی را به من بده که در آن، جهانی از نفس و زندگی نهفته است. این نوشیدنی بهتر از آن است که کسی دیگر را هدر کند یا صرف او کند.
نیکان گل عالمند و باقی خس و خاربا شاخ گلی نشین نه با خار و خسی
هوش مصنوعی: افراد نیکو مانند گلهای زیبا در دنیا هستند، در حالی که دیگران مانند خار و علف هرز هستند. پس بهتر است که با گلها و افراد نیکو محشور باشیم، نه با خارها و آدمهای بی‌ارزش.