تناجی
اهلی شیرازی

برگ هشتم پنج غلام است

ای آنکه بتان را که چون سرو چمنندخال و خط و کاکل و دو زلفت شکنند
شاید که ز دولت تو ای پنج غلامدر ملکت حسن پنج نوبت بزنند