بخش ۴ - برگ چهارم نه برات است
هوش مصنوعی: این شعر از احساس عمیق شاعر درباره قلم و نوشته‌هایش صحبت می‌کند. شاعر به آب حیات تشبیه می‌کند و به زیبایی و قدرت قلمش اشاره دارد. او نقطه‌ای از سواد را در نوشته‌هایش دیده و می‌گوید که جایی که قلمش در کار است، هیچ‌چیز جز زیبایی و بزرگی وجود ندارد. به طور کلی، این شعر به قدرت هنر نویسندگی و تأثیر عمیق کلمات می‌پردازد.
ای آبِ حَیات، رَشْحِه‌ای از قَلَمَتیک نقطه، سوادِ دیده‌ام از رَقَمَت
هوش مصنوعی: ای آب زندگی، من فقط یک قطره از نوشتهات را دیده‌ام که نشاندهنده عمق و زیبایی کلام تو است.
آن‌جا که شَوَد کِلْکِ تو دُرپاش بُوَدنُه صَفْحِه‌یِ چَرْخ، نُه بَرات از کَرَمَت
هوش مصنوعی: در جایی که قلم تو بر زمین افتد، هیچ چیزی از دنیای مادی و چیزهای دیگر اهمیت ندارد. تو از بزرگی و لطف خود چیزی نمینویسی که به آن نیاز داشته باشی.