شمارهٔ ۱۵
هوش مصنوعی: این شعر به احساسات عمیق و عشقی اشاره دارد که از جدایی ناشی می‌شود. شاعر با اشاره به زیبایی‌های معشوق، بیان می‌کند که به‌خاطر جدایی از او، غم و اندوه بر او غلبه کرده است. چشمان خواب‌نزدۀ او، نماد حسرت و yearning اوست که به خاطر دوری از محبوبش، غرق در اندوه شده‌اند.
تا نگارین من سرائی گشتپیشه من غزل سرائی گشت
هوش مصنوعی: زمانی که محبوبم دیار من شد، سرایش شعرهای غزل نیز شغل و هنری برای من گردید.
تا جدا گشتم از دو زلف دو تاشپشتم از باد غم دو تائی گشت
هوش مصنوعی: وقتی از چنگ دو زلف معشوق جدا شدم، احساس کردم که باد غم به من وزید و بار سنگینی بر دوش من گذاشت.
چشم بی خواب من به آب اندرغرقه چون مرد آشنائی گشت
هوش مصنوعی: چشم خوابآلود من به آب خیره شده و مانند مردی که در آب غرق شده است، با آن درگیر هستم.