تناجی
قطران تبریزی

شمارهٔ ۱۶

مرغ وفا برون ز جهان آشیان گرفتعنقا صفت ز عالم وحدت کران گرفت
از خون دل کنار زمین موج زد چنانکز آسیب موج دامن مغرب نشان گرفت
طوفان درد کشتی دل را ز راه بردسیلاب غم خرابه جان در میان گرفت