شمارهٔ ۵۰
هوش مصنوعی: این شعر به ستایش و تشویق یک پادشاه یا شخص بزرگ اشاره دارد. شاعر آرزو می‌کند که پادشاه از ناز و قدرت خود بهره‌مند باشد و دشمنانش در رنج و عذاب باشند. او همچنین به بزرگ بودن شخصیت و مقام او تأکید می‌کند و دعا می‌کند که او همیشه نیازی به دیگران نداشته باشد. به طور کلی، شاعر برای پادشاه بزرگی و عزت را آرزو می‌کند و او را در برابر بدخواهان محافظت می‌کند.
خسروا گر دون بتاج و تخت تو محتاج بادکار تو با ناز جفت تخت و جام و تاج باد
هوش مصنوعی: ای خسرو، اگر تو به تاج و تخت خود نیازمند شوی، دچار افت و کاستی شدهای. باید بدانی که کار تو باید با ناز و دلربایی همراه باشد، همانند تخت و جام و تاج که باید با شکوه و زیبایی جلوه کنند.
روز بدخواهان تو چون روز رستاخیز بادنیک خواهان ترا شب چون شب معراج باد
هوش مصنوعی: زمانی که بدخواهان تو به روز بازخواست میرسند، امیدوارم روزشان به تلخی و سختی باشد؛ اما در مقابل، برای نیکخواهان تو آرزو میکنم که شبشان همچون شبی پر از نور و آرامش باشد، مثل شب معراج پیامبر.
خنجر تو شیر باد و دشمن تو گور بادنیزه تو باز باد و خصم تو دراج باد
هوش مصنوعی: تیغ تو همچون تندبادی قوی و دشمن تو مانند گوری است که در حفرهای دفن شده. نیزهی تو مانند پرندهای آزاد و خصم تو به سوی دریایی پر از چالش رفته است.
تا جهان باشد ترا هرگز بکس حاجت مبادوین جهان دائم به کهتر چاکرت محتاج باد
هوش مصنوعی: تا زمانی که دنیا وجود دارد، هیچکس نباید به تو نیازی داشته باشد، و این دنیا همیشه باید به خدمتگزار کوچک تو نیازمند باشد.