شمارهٔ ۶۵
هوش مصنوعی: این شعر دربارهٔ تأثیرات مثبت و منفی زندگی و سرنوشت است. شاعر به این نکته اشاره می‌کند که هر کس از نعمت‌ها و محبت‌های سرنوشت دور شود، به مشکلات و دشواری‌ها مبتلا خواهد شد. او همچنین به ارتباط بین دوستان و دشمنان اشاره کرده و می‌گوید که به دوستان نعمت و به دشمنان عذاب داده می‌شود. در این مسیر، کسی که به خدمت و فداکاری مشغول است، به شادی و خوشبختی خواهد رسید. در نهایت، شاعر از قدرت و تأثیر بخشی که به نام و مقام او داده شده، سخن می‌گوید و آرزو می‌کند که آن قدرت را در خدمت خود داشته باشد.
هرکه را دهر از عمادالدین بدل دوری دهدجانش را جاوید پیش دیو مزدوری دهد
هوش مصنوعی: هر کس که زمان او را از عمادالدین دور کند، جانش را برای همیشه به دیوانگی و بیمقداری میسپارد.
خار و خارا دوستانش را گل سوری دهددشمنانش را فلک شب‌های دیجوری دهد
هوش مصنوعی: دوستانش را در مواقع خوشی و زیبایی به شادی و محبت میآورد، اما دشمنانش را در سختی و مشکلات قرار میدهد.
سائلان را دیبه زربفت شاپوری دهداز عمانی درهم و دینار شاپوری دهد
هوش مصنوعی: کسانی که درخواست کمک دارند، از شاپور، پارچهی ابریشمی و زربفت دریافت میکنند و از عمان نیز درهم و دینارهای شاپوری به آنها داده می‌شود.
آسمان را چاکر کمترش ماموری دهداز می غم حاسدش را بخت مخموری دهد
هوش مصنوعی: کمتر کسی میتواند از آسمان درخواست کمک کند، زیرا ممکن است غم و حسادت او را دچار مشکل کند و بدیها بر زندگیاش سایه بیندازند.
هرکه اندر خدمت او تن به رنجوری دهدگنج شادی را به جان خویش گنجوری دهد
هوش مصنوعی: هرکس که در خدمت او سختی و زحمت را به جان میخرد، در عوض شادی و خوشی را به خود هدیه میدهد.
ایزدم بر کام و نام ملک دستوری دهدگر مرا دستور شرق و غرب دستوری دهد
هوش مصنوعی: من بر لبانم نام و دعوتی از ملک و فرمانروای بزرگ را میزنم، حتی اگر او مرا به سمت شرق یا غرب هدایت کند.