شمارهٔ ۷۷
هوش مصنوعی: این متن به ستایش خداوند به عنوان فریادرس بیچارگان و کسی که از رنج و سختی بندگان می‌کاهد، می‌پردازد. در این شعر اشاره می‌شود که تنها اقداماتی که با نیکی و خلوص نیت انجام شوند، می‌توانند باعث رهایی از رنج شوند. همچنین، بیان می‌شود که خداوند در هر کاری یاری‌دهنده و فریادرس همه مخلوقات است. به طور کلی، این متن به اخلاص، وفا و نیکی در کردار اشاره می‌کند و بر اهمیت این موارد تأکید دارد.
ای توئی بیچارگان را چاره و فریادرسایزد از هر دو بند و سختی مر ترا فریادرس
هوش مصنوعی: ای تو، که چارهی بیچارگان و یاریدهندهی آنها هستی، خداوند از هر دو گرفتاری و سختی، تو را فریادرس قرار داده است.
هرکه را رنجی بدو آمد تو برداری ازوبر ندارد رنج تو جز کردکار پاک و بس
هوش مصنوعی: هرکس که دچار سختی و رنجی شود، تو باید آن را از او برداشت کنی و در این کار جز نیت پاک و خالصانه، چیز دیگری مدنظر نداشته باش.
جز بکردار نشاط و ناز نگذاری قدمجز بگفتار وفا و جود نگشائی نفس
هوش مصنوعی: تنها با رفتار شاد و شیوا قدم نمیگذاری و فقط با گفتار وفاداری و generosity به نفس خود رونق نمیبخشی.
ایزدت فریادرس بادا بهر کاری کجاخلق عالم را بهر کاری توئی فریادرس
هوش مصنوعی: خداوند در هر کار و تصمیمی یاریرسان تو باشد، چرا که هر کاری که برای انسانها انجام میدهی، تو نیز در آن یاریگر و حمایتگر هستی.