شمارهٔ ۸۴
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به امید و کرامت اشاره می‌کند و از اهمیت روزه‌داری و نیایش در نزد خداوند صحبت می‌کند. او به مظاهر قدرت و بزرگی خداوند اشاره کرده و بیان می‌کند که خداوند سرمنشأ آرامش برای دوستان و تنگنای مخالفان است. شاعر همچنین بر بقای زمین و زمان و امید انسان‌ها به خداوند تأکید می‌کند و آرزوی نوروز و موفقیت برای او دارد. در کل، این اثر از درک عمیق شاعر از رابطه انسان با خدا و امید به آینده حکایت دارد.
به اورمزد و مه تیر ای امید کرامنبید خوردن بر خویشتن مدار حرام
هوش مصنوعی: به او امید بده که رمز دو مه را درک کند. نباید خوردن بر خود را حرام تلقی کند.
اگرچه داری امروز روزه فردا بازنماز کرده ز مزگت بکاخ بنده خرام
هوش مصنوعی: اگرچه امروز روزه‌داری، اما فردا دوباره به نماز میایستی، پس با این حال در کاخ بندگیات قدم بزن.
برسم و شیوه بهرام جام می بستانکه هست بنده تو صد چو بهمن و بهرام
هوش مصنوعی: به سبک و سیاق بهرام، حاکم و جنگجوی افسانهای، وارد بزم میشوم. زیرا در این بزم، بنده تو، مثل بهمن و بهرام، بسیار است.
مخالفان را از تیغ و تیر تست آشوبموافقان را از کف راد تست آرام
هوش مصنوعی: مخالفان را با سرنیزه و تیر میشناسیم، در حالی که آرامش موافقان را از دستان راد جستوجو میکنیم.
توئی بقای زمین و توئی بقای زمانتوئی پناه انام و توئی امید کرام
هوش مصنوعی: تو نگهدارنده زمین و زمان هستی. تو پناهگاه انسان‌ها و امید دلهای نیکوکار میباشی.
همیشه روز تو نوروز و بخت تو پیروزمخالفانت بی آرام و کار تو پدرام
هوش مصنوعی: همیشه روز تو مانند نوروز باشد و خوشبختی همراه تو. دشمنانت آرامش نداشته باشند و کارهای تو به نیکی و خوشی پیش برود.