شمارهٔ ۸۶
هوش مصنوعی: این شعر به حس خلأ و ناراحتی شاعر در دوری از محبوبش اشاره دارد. او خود را به ماهی تشبیه می‌کند که در غیاب خورشید، نور خود را از دست می‌دهد. شاعر نگران است که در دنیای شادی و زیبایی، بدون حضور محبوبش، به حالت افسردگی و بی‌نور تبدیل شود. تمایل او به نزدیکی و همراهی با محبوبش از متن شعر واضح است.
هرگه که من از طلعت تو دور بمانمچون ماه ز روی خور بی نور بمانم
هوش مصنوعی: هر بار که من از چهرهی زیبای تو دور باشم، مانند ماهی میشوم که از نور خورشید بیبهره است.
سور همه گیتی بمی سوری باشدترسم که من ای سید بی سور بمانم
هوش مصنوعی: به نظر میرسد که همه جا جشن و سرور برقرار است، اما من نگرانم که در این شادیها و مراسم، در حالی که همه به خوشحالی مشغولند، من بدون هیچ دلیل و خوشحالی باقی بمانم.