بخش ۳۱۰ - عوالم اللبس
هوش مصنوعی: در این ابیات، شاعر به مفهوم عوالم و مراتب وجودی اشاره دارد. او بیان می‌کند که هر مرتبه از هستی به طور خاصی از ذات مقدس الهی ناشی می‌شود و این ذات در هر عالم به شکل و لباسی خاص ظاهر می‌شود. این لباس‌ها، که عوالم مختلف هستند، به اندازه‌ای خاص و مجزا از هم هستند که عارف با دیدی تیزبین می‌تواند حقیقت هر یک را شناسایی کند. به عبارت دیگر، هر عالمی لباس خاص خود را دارد و عارف با شناخت درست می‌تواند جوهر هر عالم را در زیر آن لباس بیابد. هدف اصلی این ابیات، معرفی و تبیین این عوالم و ارتباط آنها با ذات الهی است.
عوالم چیست با لبست بحاصلمراتب کز احد گردید نازل
هوش مصنوعی: جهانها چه هستند در برابر لبهای تو، که مراتب وجود از یک وجود واحد نازل گشتهاند.
چو آمد در تنزل ذات اقدستعینهاست در هر عالمش بس
هوش مصنوعی: زمانی که ذات مقدس در مرتبه نازله خود وارد می‌شود، در هر جهانی که باشد، مشخصات خاص خود را دارد.
بهر جا متصف شد ذات عالیبروحانی صفات و هم مثالی
هوش مصنوعی: هر کجا که وجود مقدس به صفات عالی خود توصیف شده، به روح و شكل مثالی نیز تجلی پیدا می‌کند.
بپا از جود هر جا کرد اساسیبپوشید از همان معنی لباسی
هوش مصنوعی: به حذر باشید از بخششهای نادرست، زیرا از همین بخششها ممکن است به شما آسیب برسد و لازم است از آنها دوری کنید.
شناسد عارفش در هر لباس استکه چشم تیز بینش شه‌شناس است
هوش مصنوعی: عارف واقعی با هر ظاهری که به خود بگیرد، آنها را میشناسد و قدرت تشخیص او به قدری بالاست که می‌تواند به حقیقت درونشان راه یابد.
غرض باشد لباس او عوالمشناسد در لباسش عین سالم
هوش مصنوعی: هدف این است که او به خوبی عوالم را بشناسد و در ظاهرش، نشانهای از سلامت و پاکی باشد.