شمارهٔ ۵
هوش مصنوعی: در این عبارت، شاعر به افسوس و اندوه از روزهای خوشی که در کنار محبوبش سپری کرده، اشاره می‌کند. او با حسرت به یاد میآورد که چگونه در کنار محبوبش، با بخت و خوشیها همراه بوده و آرزو می‌کند روزگاری دوباره مانند گذشتهها بیاید.
دریغا روزگار خوش که من در جنب میمونتبدم با بخت هم کاسه، بدم با کام همزانو
هوش مصنوعی: ای کاش روزهای خوشی را که در کنار تو بودم، به یاد می‌آوردم. من با بخت و اقبال بد، در کنار شیرین‌زبانیت، همیشه در کنار تو بودم.
رسم گویی در آن حضرت دگرباره من مسکینعسی‌الایام ان یرجعن قوما کالذی کانوا
هوش مصنوعی: در این بیت شاعر از حال و روز خود سخن می‌گوید و آرزو می‌کند که ای کاش روزگاری گذشته دوباره برگردد و افراد به حالتی که قبلاً بوده‌اند، برگردند. او خود را در وضعیتی ناامید و رنج‌کشیده توصیف می‌کند و در longing به روزهای بهتر گذشته است.