مقطعات

میان یک دله یاران بسی حکایت‌هاست

فرزند عزیز، قرةالعین کبیر

به طعنه گفت مرا دوستی که: ای زراق

گرچه بیماری ای نسیم سحر

دریغا روزگار خوش که من در جنب میمونت

دریغا روزگار ما و آن ایام در مهرش

چو یاد آرم از آن ساعت که خرم طبع بنشستم

راحت دوستان عمادالدین

ای رند قلندر کیش، می نوش ز کس مندیش