تناجی
خیام نیشابوری

رباعی ۵۱

ای بس که نباشیم و جهان خواهد‌ بود نی نام زِ ما و نه نشان خواهد‌ بود
زین پیش نبودیم و نَبُد هیچ خِلَلزین پس چو نباشیم، همان خواهد‌ بود