غزل شمارهٔ ۸۴ - در کوچه باغات شمران
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر در دل شب به یاد باغ محبوبش است و از سختی‌ها و دلتنگی‌هایش می‌گوید. او در جستجوی محبوب خود از زمین و آسمان سراغش را می‌گیرد و اظهار می‌کند که حتی اگر در جوی هم نگیرد، قلبش به عشق او می‌تپد. شاعر به زیبایی محبوبش اشاره کرده و از نور چهره‌اش برای یافتن راه باغ سخن می‌گوید. او می‌خواهد که در باغ محبوبش از عطر گل‌ها بهره‌مند شود و احساس کند که هوای آنجا او را به یاد معشوقش می‌اندازد. همچنین، او از سرکشی و جستجوی بی‌پایانش برای عشق و وفا می‌گوید و در نهایت بیان می‌کند که هیچ‌کس نمی‌تواند در میخانه و بزم عشق او شریک شود مگر اینکه در خدمت محبوبش باشد. شعر به شدت پر از احساسات عاشقانه و longing (آرزوی شدید) است.
دل شبست و به شمران سراغ باغ تو گیرمگه از زمین و گه از آسمان سراغ تو گیرم
هوش مصنوعی: دل تاریک و شب مانند حالتی از اضطراب و دلنگرانی است. در این حال، من به دنبال باغی هستم که تو در آن هستی. گاهی از زمین، گاهی از آسمان دنبالت میگردم.
به جای آب روان نیستم دریغ که در جویبه سر بغلطم و در پیش راه باغ تو گیرم
هوش مصنوعی: من نمیتوانم به جای آب روان باشم و افسوس که در جوی، در بیحرکتی سر میزنم و در مقابل مسیر باغ تو گیر کردهام.
نه لاله ام که برویم به طرف باغ تو لیکنبه دل چو لاله بهر نوبهار داغ تو گیرم
هوش مصنوعی: من مانند لالهای نیستم که به سوی باغ تو بروم، اما در دل همچون لالهای در هر بهار، درد و داغ تو را احساس میکنم.
به بام قصر بیا و چراغ چهره بیفروزکه راه باغ تو در پرتو چراغ تو گیرم
هوش مصنوعی: به بالای قصر بیا و نور چهرهات را روشن کن، چرا که من میخواهم در روشنایی تو به راه باغ تو بروم.
به انعکاس افق لکه ابر بینم و خواهمچو زلف بور تو انسی به چشم زاغ تو گیرم
هوش مصنوعی: به تصویر افق، لکهای از ابر را میبینم و میخواهم مانند موهای بور تو، به چشم سیاه تو وابسته شوم.
نسیم باغ تو خواهم شدن که شاخه گل راز هر طرف که بچرخی دم دماغ تو گیرم
هوش مصنوعی: میخواهم به نسیمی در باغ تو تبدیل شوم تا هر بار که به دور شاخه گل بچرخم، بوی تو را حس کنم.
به جستجوی تو بس سرکشیدم از در و دیوارسزد که منصب جاسوسی از کلاغ تو گیرم
هوش مصنوعی: به خاطر یافتن تو، از همه جا به دنبال تو گشتم و چه خوب است که به من اجازه دهند تا به عنوان جاسوس تو از کلاغ تو استفاده کنم.
حریف بزم شراب تو شهریار نباشدمگر شبی به غلامی به کف ایاغ تو گیرم
هوش مصنوعی: در اینجا شاعر می‌گوید: کسی که در میخانه و جشن شراب با تو رقابت کند، باید مانند یک پادشاه باشد. اما اگر چنین کسی نباشد، تنها در یک شب قادر هستم که به عنوان خدمتکار تو، فرصتی برای نزدیک شدن به تو پیدا کنم.