غزل شمارهٔ ۱۳۱ - ماه بر سر مهر
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر از محبوب خود می‌خواهد که به او برگردد و با محبت و مهربانی، روابط را ترمیم کند. او به یادآوری می‌آورد که چگونه محبوبش به راحتی بی‌وفایی کرده و محبت را فراموش کرده است. شاعر از درد و ظلمی که تحمل کرده سخن می‌گوید و به محبوب خود می‌گوید که تنها با یک نگاه، می‌تواند تمام غم‌ها و دردهایش را برطرف کند. او عشق و وفاداری خود را نسبت به محبوب ابراز می‌کند و در نهایت از او می‌خواهد که با آمدنش، زندگی را شیرین‌تر کند و دردها را به شادی تبدیل نماید. در کل، شعر بیانگر احساسات عمیق عاشقانه و حسرتی است که شاعر به محبوب دارد.
چه شد که بار دگر یاد آشنا کردی؟چه شد که شیوهٔ بیگانگی رها کردی؟
هوش مصنوعی: چرا دوباره به یاد کسی که با او آشنا هستی افتادی؟ چرا روش غریبه بودن را کنار گذاشتی؟
به قهر رفتن و جور و جفا شعار تو بودچه شد که بر سر مهر آمدی، وفا کردی؟
هوش مصنوعی: تو همیشه با قهر و ظلم زندگی کردی، اما حالا چرا با محبت و وفا پیش آمدی؟
منم که جور و جفا دیدم و وفا کردمتویی که مهر و وفا دیدی و جفا کردی
هوش مصنوعی: من کسی هستم که سختیها و بدیها را تجربه کردهام ولی همچنان وفادار ماندهام. تو اما محبت و وفاداری را دیدهای و با من بدی کردهای.
بیا که با همه نامهربانیت، ای ماه!خوش آمدی و گل آوردی و صفا کردی
هوش مصنوعی: بیا که با وجود همه بیمهریهایت، ای ماه زیبا، خوش آمدی و همراه خود گل و تازگی آوردهای.
بیا که چشم تو تا شرم و ناز دارد، کسنپرسد از تو که «این ماجرا چرا کردی؟»
هوش مصنوعی: بیا که زیبایی و حجب و حیا چشمان تو به قدری است که هیچکس از تو نمیپرسد چرا چنین کاری کردی.
زکات قامت چون سروِ ناز و زلفِ دوتابیا که پشت من از بارِ غم دوتا کردی
هوش مصنوعی: شکوه و زیبایی تو مانند قامت سرو است و موهایت چون دو رشته است. بیا و ببین که چقدر غم بر دوش من سنگینی می‌کند.
منت به یک نگهِ آهوانه می‌بخشمهر آنچه ای ختنی خط من خطا کردی
هوش مصنوعی: من به خاطر یک نگاه عطرآگین و دلربا، هر چیزی را که از دست دادهام به تو میبخشم، حتی اگر خطایی در کار من باشد.
اگر چه کار جهان بر مراد ما نشودبیا که کار جهان بر مراد ما کردی
هوش مصنوعی: هرچند که کارهای دنیا به میل و خواسته ما پیش نمیرود، اما بیا که تو همیشه به خواسته ما رسیدی.
هزار درد فرستادیم به جان، لیکنچو آمدی همه آن دردها دوا کردی
هوش مصنوعی: هزاران رنج و غم به جانم فرستاده بودیم، اما هنگامی که تو آمدی، همه آن دردها را درمان کردی.
کلید گنج غزل‌های شهریار توییبیا که پادشه ملکِ دل گدا کردی
هوش مصنوعی: تو همان کلید رازهای عشق و شعرهای شهریار هستی، بیا که تو قلب من را به عزیزترین مخلوق تبدیل کردی.