شمارهٔ ۱۳ - باغ وصل
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر از زیبایی و آرامش باغی صحبت می‌کند که نمایانگر حالتی از خوشبختی و وصال است. او دعوت می‌کند تا بخت سرگردان به زیر سایه درختان بنشیند و از لذت‌های زندگی بهره‌مند شود. باغ به عنوان جایی پر از زیبایی و شگفتی توصیف شده که در آن عشق و شادمانی جاری است. شاعر به تاثیر نسیم بهشتی و لذت‌های جاودانی اشاره می‌کند که دل و جان را در هم می‌ریزد و به این ترتیب، از حس رضایت و امید در زندگی سخن می‌گوید.
بیا ای بخت سرگردان و بنشینبزیر سایه سرو وگل و بید
هوش مصنوعی: بیایید ای روزگار ناپایدار، و در زیر سایه درختان سرو و گل و بید بنشینید.
که درباغی فروچیدیم محفلکه در وی عندلیبی کرده ناهید
هوش مصنوعی: در باغی نشستهایم که در آن، پرندهای شاداب به آواز خواندن مشغول است.
کدامین باغ ، باغ وصل یاریکه آبش میرود درجام جمشید
هوش مصنوعی: کدام باغی وجود دارد که در آن وصال محبوب است و آبی که در آن جاری است، از جام جمشید می‌ریزد؟
زهی باغی که برگ لاله اوزند سیلی بحسن ماه و خورشید
هوش مصنوعی: چه باغی زیبا که برگهای لالهاش درخشش بینظیری دارد و با شکوه ماه و خورشید رقابت می‌کند.
ازآن دم کاستین زد بردماغمنسیم این بهشت عیش جاوید
هوش مصنوعی: از زمانی که نسیم خوش این بهشت جاوید را احساس کردم، غم و اندوه از ذهنم دور شد.
دل و جان هردم از هم میربایندقبول منت و تاثیر امید
هوش مصنوعی: هر لحظه دل و جانم از یکدیگر جدا میشوند و من با کمال میل پذیرای تاثیرات امید و نعمتها هستم.