شمارهٔ ۳۸ - لطیفه
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به زیبایی و ارزشمندی آگاهی و تجربه انسان اشاره می‌کند. او می‌گوید که با علم و تجربه، انسان می‌تواند خود را از تاریکی عدم به روشنی و شناخت برساند. همچنین، او به بزرگی و عظمت خداوند در مقایسه با آفریده‌ها اشاره می‌کند و می‌گوید که انسان در میانه این دو جایگاه، می‌تواند ارزشمند و مهم باشد.
لطیفه ای زسر صدق گویمت «عرفی»بسنج اگر بدو نیک متاع میدانی
هوش مصنوعی: با صداقت و دوستی چیزی به تو میگویم، ای عرفی، اگر قدر کالاهای خوب را میدانی، آن را بسنج و ارزشش را درک کن.
بعلم تجربه با آنکه ذره ذره خویشز آفتاب عدم در سماع میدانی
هوش مصنوعی: با علم و تجربه، با اینکه خودت را به طور تدریجی از وجود پرتو آفتاب عدم دور میکنی، در حال تجربهای هستی.
بکبریای تو نازم که ملک هستی رامیانه خود و ایزد مشاع میدانی
هوش مصنوعی: به عظمت و بزرگواری تو افتخار میکنم که جهان را در کنار خود و خداوند مشترک میدانی.