سی و هفتم
هوش مصنوعی: این شعر به استقبال و شوقی اشاره دارد که برای رسیدن پیامبرانی از دنیای دیگر احساس می‌شود. شاعر در انتظار دم و نداهای ایشان است و غم و افسردگی خود را برمی‌شمارد. او از دردهای زهرآگینی که به جانش رسوخ کرده، شکایت می‌کند و می‌خواهد توسط آن پیامبران از این وضعیت رهایی یابد. شعر به تمایل به شادی، فربهی و نشاط اشاره دارد و خواستار وصل و نزدیکی به الطاف الهی است. در نهایت، دعوت به جهاد درونی و زیبا کردن نفس از طریق اخلاق صحیح و دوری از هوس‌ها مطرح می‌شود. به طور کلی، شعر نشان‌دهنده تلاش برای رسیدن به تعالی روحی و درک معانی عمیق‌تر زندگی است.
ای بانگ و صلای آن جهانیای آمده تا مرا بخوانی
هوش مصنوعی: ای صدای جاودانه، ای کسی که آمدهای تا مرا بخوانی و به سوی خود فراخوانی.
ما منتظر دم تو بودیمشادآ، که رسول لامکانی
هوش مصنوعی: ما منتظر بودیم که تو بیایی و شادی را به همراه بیاوری، تو فرستادهای هستی که به هیچ مکانی وابسته نیستی.
هین، قصهٔ آن بهار برگوچون طوطی آن شکرستانی
هوش مصنوعی: برو و داستان آن بهار را بگو، مانند طوطی که در سرزمین شکر زندگی می‌کند.
افسرده شدیم و زرد گشتیماز زمزمهٔ دم خزانی
هوش مصنوعی: ما افسرده و رنگپریده شدهایم از صدای نسیم خزان.
ما را برهان ز مکر این پیرما را برسان بدان جوانی
هوش مصنوعی: ما را از نیرنگ و فریب این مرد مسن نجات ده و به آن جوانی که سرشار از انرژی و امید است برسان.
زهر آمد آن شکر، که او دادسردی و فسردگی نشانی
هوش مصنوعی: آن شکر که باید شیرین باشد، حالا به زهر تبدیل شده است و نشانههای سردی و دلسردی را به همراه دارد.
پا زهر بیار و چارهٔ کنکز دست شدیم ما، تو دانی
هوش مصنوعی: بیا و اقدامی بکن تا دستکم از ورطهٔ دشواری که در آن گرفتار شدهایم، نجات یابیم. تو خود بهتر از هر کسی میدانی که چه باید کرد.
زین زهر گیاهمان برون برهم موسی عهد و هم شبانی
هوش مصنوعی: از این گیاهان زهرآگین که در خارج از ما هستند، موسی عهدم را به همراه شبانی رفتم.
پیش تو امانت شعیبمما را بچران به مهربانی
هوش مصنوعی: من در کنار تو امانت شعیب هستم، خواهش میکنم با مهربانی به ما رسیدگی کن.
تا ساحل بحر و روضه ما رادر پیش کنی و خوش برانی
هوش مصنوعی: تا زماني که ما را به ساحل دریا و باغ زیبا ببری و خوشحال کنی.
تا فربه و با نشاط گردیماز سنبل و سوسن معانی
هوش مصنوعی: برای اینکه سرزنده و شاداب شویم، به زیباییهای همچون سنبل و سوسن نیاز داریم.
پنهان گشتند این رسولاناز ننگ و تکبر ملولان
هوش مصنوعی: این پیامآوران به خاطر شرم و خستگی روحی، از نگاه دیگران پنهان شدند.
ای چشم و چراغ هردو دیدهما را بقروی جان کشیده
هوش مصنوعی: ای نور و روشنایی چشمان ما، تو همچون نوری هستی که جان ما را به خود میکشد.
ما را ز قرو میار بیرونناخورده تمام، و ناچریده
هوش مصنوعی: ما را از میخوارگی و حالت مستی بیرون نیاور، در حالی که هنوز از لذت آن بهرهمند نشدهایم.
لاغر چو هلال ماند طفلیسه ماه ز شیر وا بریده
هوش مصنوعی: طفلی که هنوز سه ماهه است و از شیر مادر جدا شده، مانند هلال ماه لاغر و نحیف به نظر میرسد.
بگذار به لطف طفل جان رااندر بر دایه در خزیده
هوش مصنوعی: اجازه بده تا با مهربانی و محبت، روح و جانم را در آغوش مادرم پنهان کنم.
چون نالهٔ ما به گوشت آمدآن را مشمار ناشنیده
هوش مصنوعی: وقتی صدای نالهٔ ما به گوش تو رسید، آن را به حساب نگذار که نشنیدهای.
در لب، سر شاخ سخت گیردهر سیب که هست نارسیده
هوش مصنوعی: هر سیبی که هنوز نرسیده باشد، بر لب درخت به سختی در میآید و به نتیجه نمیرسد.
از بیم، که تا نیفتد از شاخماند بی‌ذوق و پژمریده
هوش مصنوعی: از ترس این که مبادا از درخت بیفتد، بدون طراوت و پژمرده باقی مانده است.
جان نیست ازان جماد کمتربا دایهٔ عقل برگزیده
هوش مصنوعی: جان انسان از جسم بیجان هم کمتر نیست، چون عقل برگزیده مانند دایهای است که با آن میتوان به زندگی روح و معنا بخشید.
سه بوسه ز تو وظیفه دارمای بر رخ من سحر گزیده
هوش مصنوعی: من سه بوسه از تو میخواهم، ای کسی که بر چهرهام جادو کردهای.
تا صلح کنیم بر دو، امروززیرا که ملولی و رمیده
هوش مصنوعی: برای اینکه امروز به توافق برسیم، باید تلاش کنیم، زیرا که خسته و دلزدهای و از ما دوری کردهای.
خامش، که کریم دلبرست اواخلاق و خصال او حمیده
هوش مصنوعی: سکوت کن، زیرا محبوب نیکوکار ما دارای روح بزرگ و صفات برجسته است.
هین، خواب مرو که دزد و لولیدزدید کلاهت از فضولی
هوش مصنوعی: توجه کن، خواب نرو که دزد و مردم بدخواه کلاهی را که از کنجکاوی بر سر داری، به سرقت میبرند.
این نفس تو شد گنه فزاییکرمی بد و گشت اژدهایی
هوش مصنوعی: این نفس تو موجب افزایش گناه و بدی شد و به مانند یک اژدها در آمده است.
شب مرداری، حرام خواریروز اخوت و دزد و ژاژخایی
هوش مصنوعی: در شبهای تاریک، آدمها به کارهای ناپسند و نادرست مشغولند، در حالی که در روز باید برادری و دوستی را رعایت کنند و از دزدی و دروغگویی پرهیز کنند.
رو داد بخواه از امیریصاحب علمی، صواب رایی
هوش مصنوعی: از کسی که صاحب علم و انصاف است، درخواست کن که راه درست را به تو نشان دهد.
نبود بلد از خلیفه خالیمخلوق کیست، بی‌خدایی؟!
هوش مصنوعی: اگر رهبری و هدایتکنندهای وجود نداشته باشد، مخلوق چگونه میتواند در این دنیا وجود داشته باشد؟ آیا بی‌خدایی ممکن است؟
رنجور بود جهان به تشویشبی‌عدل و سیاست و لوایی
هوش مصنوعی: جهان به خاطر بیعدلی و بینظمی دچار مشکل و رنج است.
بیماری و علت جهان راشمشیر بود پسین دوایی
هوش مصنوعی: بیماری و مشکلات دنیا تحت تاثیر قدرت و توانایی سلاحهاست و در نهایت، این سلاحها میتوانند باعث درمان یا برطرف کردن آن مشکلات شوند.
هنگام جهاد اکبر آمدخیز ای صوفی، بکن غزایی
هوش مصنوعی: زمان مبارزه بزرگ فرا رسیده است، ای صوفی، به پا خیز و آماده شو.
از جوع ببر گلوی شهوتشوریده مشو به شوربایی
هوش مصنوعی: از گرسنگی خود را به شهوت نزن و در گمراهی نرو.
تن باشد و جان، سخای درویشاینست اصول هر سخایی
هوش مصنوعی: تن و جان درنهایت وابسته به یکدیگرند و از این رو بخشندگی و سخاوت درویش به معنای واقعی همین است. این اصل یعنی سخاوت باید در درون وجود انسانها شکل بگیرد و به عمل تبدیل شود.
بگداز به آتشش، که آتشمر خامان راست کیمیایی
هوش مصنوعی: به دل آتش برو و در آن بسوز، زیرا آتش حقیقتا میتواند ناخالصیها را به طلا تبدیل کند.
خاموش که نار نور گرددساقی شود آتش و سقایی
هوش مصنوعی: سکوت کن که آتش عشق شعلهور شود، و در این میان، ساقی به آتش تبدیل می‌شود و خدمتگزاری می‌کند.
صد خدمت و صد سلام از مابر عقل کم خموش گویا
هوش مصنوعی: ما به عقل کمشنو سلام و خدمت زیادی میکنیم، اما او هنوز در سکوت و خاموشی به سر میبرد.