تناجی حمایت مالی

ترجیعات

هم روت خوش هم خوت خوش هم پیچ زلف و هم قفا

ماه رمضان آمد ای یار قمر سیما

حد و اندازه ندارد ناله‌ها و آه را

ای دریغا که شب آمد همه گشتیم جدا

آنچ دیدی تو ز درد دلم افزود بیا

ای ساقیان مشفق سودا فزود سودا

مستی و عاشقی و جوانی و یار ما

بلبل سرمست برای خدا

باز این دل سرمستم دیوانهٔ آن بندست

هست کسی کو چو من اشکار نیست

بیا، که باز جانها را شهنشه باز می‌خواند

زان بادهٔ صوفی بود از جام، مجرد

پیکان آسمان که به اسرار ما درند

ای قد و بالای تو حسرت سرو بلند

ای یار گرم دار، و دلارام گرم دار

بیار آن می که ما را تو بدان بفریفتی ز اول

گر دلت گیرد و گر گردی ملول

نامه رسید زان جهان بهر مراجعت برم

ای خواب برو ز همدمانم

هله درده می بگزیده که مهمان توم

بیست و یکم

هله، رفتیم و گرانی ز جمالت بردیم

بیست و دوم

هله خیزید که تا خویش ز خود دور کنیم

بیست و سوم

هرگز ندانستم که مه آید به صورت بر زمین

بیست و چهارم

امروز به قونیه، می‌خندد صد مه رو

بیست و پنجم

شب مست یار بودم و در های های او

بیست و ششم

ای جان مرا از غم و اندیشه خریده

بیست و هفتم

ای درد دهنده‌ام دوا ده

بیست و هشتم

ای آنک ما را از زمین بر چرخِ اَخضر می‌کَشی

بیست و نهم

با شیر رو به شانگی آوردمان دیوانگی

عجب سروی، عجب ماهی، عجب یاقوت و مرجانی

اگر سوزد درون تو چو عود خام، ای ساقی

سی‌و دوم

شاهنشه مایی تو و بگلربک مایی

سی‌و سوم

رها کن ناز، تا تنها نمانی

سی‌وچهارم

جهان اندر گشاده شد جهانی

سی‌پنجم

زهی دریا زهی بحر حیاتی

فتاد این دل به عشق پادشاهی

سی ‌و هفتم

ای بانگ و صلای آن جهانی

سی و هشتم

هر روز بگه ز در درآیی

مستیان در عربده، رفتند و رفتم گوشه‌ای

هله نوش کن شرابی، شده آتشی به تیزی

چهل و یکم

تو برو، که من ازینجا بنمی‌روم به جایی

چهل و دوم

ماییم و بخت خندان، تا تو امیر مایی

چهل و سوم

زین دودناک خانه گشادند روزنی

چهل و چهارم

گر مه و گر زهره و گر فرقدی