شمارهٔ ۲۵ - وله ایضا
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به زیبایی و ارزشمند بودن کلمات اشاره می‌کند و می‌گوید که تلاش و کوشش در دنیا برای بدست آوردن محبت و محبت‌های به حقیقت نمی‌رسد. او به غم و دوری از معشوق اشاره کرده و بیان می‌کند که صبر کردن در فراق معشوق، سخت و دشوار است. او همچنین می‌گوید که تنها چاره‌ای که برای دوری از معشوق وجود دارد، وصال اوست. در نهایت، شاعر بیان می‌کند که زندگی بدون حضور معشوق، همچون مردن است.
ای که با الفاظ گوهر بار توسعی ضایع در جهان کان کندنست
هوش مصنوعی: ای کسی که با کلمات گرانقدر خود تلاش میکنی تا در این جهان جوهری به دست آوری که از کندن سنگها به دست میآید.
کار طبع دلفروزت روز و شببیخ غم از طبع یاران کندنست
هوش مصنوعی: توانایی و هنر تو باعث میشود که در هر لحظه از روز و شب، دوستانت بتوانند غم و اندوه را از دل خود دور کنند.
دشمن ار داری تو،بهرام فلکاز برای گور ایشان کندنست
هوش مصنوعی: اگر دشمنی داری، بدان که ستاره بختت برای از بین بردن آنها کوشش می‌کند.
صبر کردن در فراق خدمتتچون به ناخن کوه و سندان کندنست
هوش مصنوعی: صبر کردن در دوری از تو مثل این است که بخواهم سنگی بزرگ را با ناخن از کوه بکنم.
چارۀ هجر تو الّا وصل نیستدر دندان را چو درمان کندست
هوش مصنوعی: علاج جدایی تو جز وصال نیست. آیا دندان برای درمان شدن این درد کافی است؟
پیشۀ من بی تو دور از روی توپشت دست غم به دندان کندنست
هوش مصنوعی: کارهام بدون تو سخت و بیمعنی شده و غم، در نبودت، به جانم چنگ میزند.
در فراق زندگی گر می کنمزندگانی نیست این جان کندنست
هوش مصنوعی: در دوری از زندگی، اگر هم زندگی کنم، واقعا زندگی نیست؛ این مثل جان کندن است.