شمارهٔ ۹۶ - ایضا له
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به بزرگی و مقام خدایگان اکابر و پادشاه نجوم اشاره میکند و از طریق بندگی و تواضع به حضوری دلنشین و معنوی سخن میگوید. او به قدرت و فرمانروایی فلک بر امور عالم تأکید کرده و نشان میدهد که حتی فلک هم در برابر او سر تسلیم فرود آورده است. همچنین شاعر با اشاره به چالشها و مشکلاتی که در زندگی با آنها مواجه است، از خداوند میطلبد که با لطف و رحمت به او بنگرد و در زمانهای سختی، او را در نظر داشته باشد. در نهایت، شاعر از حکایتهای نامطلوب زندگی خود نمیگوید و صرفاً آرزو دارد که در مشکلاتش مورد التفات خداوند قرار گیرد.
خدایگان اکابر که پادشاه نجومطریق بندگی او به چشم دل سپرد
هوش مصنوعی: خدای بزرگ و عظیم که پادشاهی آسمانها و ستارههاست، راه بندگی او را با نگاه دل شناخته و پذیرفتهاست.
فلک که بر سر عالم رواست فرمانشز حدّ طاعت او پای ز استر نبرد
هوش مصنوعی: آسمان که حاکم بر جهانیان است، به خاطر فرمانی که از حد اطاعت فراتر نرفته، از استر (یا زین) خود پایین نمیآید.
به حکم بنده نوازی چو فرصتی باشدبه چشم لطف به احوال من فرو نگرد
هوش مصنوعی: اگر زمانی پیش آید که لطف شما بر من جاری باشد، به مهربانی به وضعیت من نگاهی بیندازید.
چو ماجرای من و روزگار می داندکه در شماتت اعدا چگونه می گذرد
هوش مصنوعی: وقتی که داستان من و زندگیام را میدانی، خوب میدانی که چطور در برابر بدگوییهای دشمنانم گذران میکنم.
حدیث منصب شغل و عمل نمی گویمبه قرض خاصه اگر در خورد غمی بخورد
هوش مصنوعی: من درباره شغل و مسئولیتها صحبت نمیکنم، مگر اینکه به طور خاص در مورد نگرانی یا مشکلی که پیش آمده باشد، صحبت کنم.