شمارهٔ ۱۶۱ - ایضا له
هوش مصنوعی: این ابیات اشاره به این دارند که در هر دورهای از تاریخ، انسانها به یاد گذشتهها و به خصوص نقاط ضعف و اشتباهات خود میافتند. نویسنده به نوعی نقد اجتماعی میکند و از این میگوید که باید برای آن دسته از افرادی که در پی ما هستند و داستانها و خاطرات ما را روایت خواهند کرد، به حالت تاسف و اندوه بپردازیم. آنها عنوان میکنند که در آینده از دوران ما به عنوان یک دورهی پر از مشکلات و نواقص یاد خواهند کرد.
چو عادتست که ابنای دهر در هر قرنکرم به لاف ز عهد گذشته وا گویند
هوش مصنوعی: در هر دوره ای از زمان، مردم به طور طبیعی خواستار یادآوری و ستایش ویژگیهای خوب گذشته هستند و به طور غیرواقعی به افتخار دورانهای قبلی میپردازند.
بدان گروه بباید گریست کز پی ماحکایت کرم از روزگار ما گویند
هوش مصنوعی: باید بر گروهی افسوس خورد که به خاطر ما درباره شرایط و سختیهای زندگیمان داستانها و سخنها میسازند.