شمارهٔ ۱۸۷ - وله ایضا
هوش مصنوعی: این شعر درباره سروری و بخل است. شاعر بیان می‌کند که سروری و فشار بر دیگران به نوعی زحمت برای خود فرد نیز هست و در حقیقت، نباید بر دیگران فشار آورد. او به موضوع ریش و ظاهر اشاره می‌کند و نشان می‌دهد که نباید بر چیزهای بی‌اهمیت تأکید شود. در ادامه، شاعر به بخل و بدسلیقگی یادآوری می‌کند که باعث ناخوشایندی و نفرت دیگران می‌شود. در نهایت، او نتیجه می‌گیرد که رفتار و خوی بد که ناشی از بخل است، به هیچ وجه پسندیده نیست و باید از آن پرهیز شود.
سروریش تو هر دو زحمت ماستدر وجودش اثر نمی باید
هوش مصنوعی: خوشحالی و شادی او نتیجه تلاشهای ماست و نباید تاثیر آن در وجودش نادیده گرفته شود.
ور ضرورت بود ز هر دو یکیریش بگذار سر نمی باید
هوش مصنوعی: اگر ضرورت ایجاب کند که از هر دو طرف یکی را انتخاب کنی، پس نباید مو بر سر بگذاری.
چه کنی ریش خویشتن تاتا؟جمله بستر اگر نمی باید
هوش مصنوعی: چه فایدهای دارد که به ریش خود برسی، اگر کل بستر تو دچار مشکل باشد؟
چیست این بخل و خوی بد باهم ؟نام و ننگت مگر نمی باید
هوش مصنوعی: چه چیز باعث شده که این خُلق بد و بخل با هموجود داشته باشند؟ آیا باید خود را به نام و ننگ آلوده کنی؟
با چنین خرجها که عادت تست
هوش مصنوعی: با این هزینههایی که تو به آن عادت کردهای، زندگی کردن دشوار است.
به حواشی مطرح بخلتپروز کبر در نمی باید
هوش مصنوعی: به حاشیههای بی‌اهمیت توجه نکن و از خودخواهی و لجبازی پرهیز کن.
موجب نفرت از تو خود تو بسیهیچ چیز دگر نمی باید
هوش مصنوعی: تنها دلیل نفرت من از تو خود تو هستی و هیچ چیز دیگری در این موضوع مؤثر نیست.