شمارهٔ ۲۵۰ - ایضا له
هوش مصنوعی: شاعر در این بیت به ناچار از مدح بزرگواران دست میکشد. او میگوید اگر در این کار کوتاهی کند، به خاطر ضرورت و اضطرار است. چون اگر شعر درباره آنها به بدی و ظلم باشد، بهتر است سکوت کند.
زبزرگوارا! من ترک مدح گفتن تواگر کنم نه ز تقصیر ، از اضطرار کنم
هوش مصنوعی: ای بزرگوار! اگر از مدح و ستایش تو دست بردارم، نه به این خاطر که کمبود و نقصی در تو باشد، بلکه به خاطر ناچاری و ضرورت است.
عطای شعر چو از تو جفا و جور بودضرورتست که خاموشی اختیار کنم
هوش مصنوعی: وقتی شعر تو از بیرحمی و ظلم رنج میبرد، لازم است که سکوت کنم.