شمارهٔ ۲۵۶ - وله ایضا - کمال‌الدین اسماعیل

من که در خانه منزوی شده امعذر خویش از گناه می خواهم

دست از خواستن بداشته امکه نه مال و نه جاه می خواهم

نه اگر زین شکسته تر باشممددی از سپاه می خواهم

نه گر از تشنگی بخواهم مردشربتی آب چاه می خواهم

نه اگر صد هزار ظلم کشمدادی از پادشاه می خواهم

نه اگر می کنند صد دعویبیّنت یا گواه می خواهم

نه همی داو خواهم اندر نردنه بشطرنج شاه می خواهم

نه گر اینجا مقام خواهم ساختبه بزرگان پناه می خواهم

نه اگر عزم رفتنم باشداز کسی برگ راه می خواهم

لیک یک حاجتم بنزد تو هستگر تو گویی بخواه می خواهم

اسب بیچاره سخت درمانده ستبهر او از تو کاه می خواهم

امر معروف شرط اسلامستعذر این هم بگاه می خواهم