شمارهٔ ۲۷۷ - ایضا له
هوش مصنوعی: شاعر در این شعر به توصیف حال و هوای خود در مسیر تصوف می‌پردازد. او بیان می‌کند که دلش از محبت خدا آگاه شده و در تلاش است تا بر اساس سنت‌های الهی تربیت شود. او به معلم یا مراد خود اشاره می‌کند که او را از وابستگی به مال و جاه برهاند و به او راهی به سوی حقیقت نشان دهد. در نهایت، شاعر از این‌که از مشغولیات دنیوی رها شده و به مسیر روحانی هدایت یافته، ابراز خوشحالی می‌کند.
سرورا رسم تصوّف آن بودکز تو می بیند دل اگاه من
هوش مصنوعی: در سیر و سلوک عرفانی، روش و رسم این است که دل آگاه من از تو اینگونه میبیند و درک می‌کند.
تربیت بر سنة الله می کنیزان که هستی پیر نیکو خواه من
هوش مصنوعی: تو طبق سنت‌های الهی تربیت میکنی، زیرا که به خوبی و نیکی میاندیشی و از طبیعت نیکوکار خود بهره میگیری.
جملگی از پیش من برداشتیهر چه شاغل بد ز مال و جاه من
هوش مصنوعی: همه چیزهایی را که از نظر من ارزشمند بوده، از من دور کردی، هر چه که باعث افتخار و ثروت من بود.
از شواغل چون مجرّد کردیمآنگهی دادی به حضرت راه من
هوش مصنوعی: وقتی از مشغلهها و گرفتاریها رهایی یافتیم، سپس به من راهی به سوی حضرتت عطا کردی.