شمارهٔ ۳۱۸ - وله ایضا
هوش مصنوعی: شاعر در این شعر به توصیف احساسات متغیر خود در برابر خشم و خشنودی معشوق می‌پردازد. او می‌گوید که وقتی معشوق خشمگین می‌شود، آثار قهر او را در خود احساس می‌کند و در این حال، آرامش و صبرش از دست می‌رود. اما وقتی معشوق با محبتی دوباره به نزد او می‌آید، دلیل این تغییرات را نمی‌فهمد. شاعر به این نتیجه می‌رسد که در زندگی‌اش تفاوتی بین خشم و خشنودی معشوق وجود ندارد، زیرا هر دو حس بر او تأثیر می‌گذارد.
چون شدی خشمناک بر بندههمه آثار قهر بنمودی
هوش مصنوعی: وقتی که بر من خشمگین شدی، همه نشانههای خشم و غضب خود را نشان دادی.
از ثریّا فکندیم بثریوز من آرام و صبر بر بودی
هوش مصنوعی: ما از اوج بلند به زمین آمدیم و من در حالی که آرامش و صبر داشتم، به این وضعیت تن دادم.
آمدی با سر عنایت لیکهیچ از آثار آن نفرمودی
هوش مصنوعی: تو با لطف و محبت به ما نزدیک شدی، اما هیچ نشانهای از این محبت را بیان نکردی.
چون در احوال من تفاوت نیستپس چه فرقست خشم و خشنودی
هوش مصنوعی: وقتی که وضعیت من تغییری نمیکند، پس فرقی ندارد که عصبانی باشم یا خوشحال.