بخش ۲۷ - حکایت
هوش مصنوعی: در این اشعار، فردی خوب‌کردار و مهربان توصیف می‌شود که درباره رفتار ناپسند دیگران دیدگاه مثبتی دارد. او خواب می‌بیند که شخصی از او خواسته داستانی از زندگی‌اش را روایت کند. در این داستان، او با لبخند و صدایی دلنشین می‌گوید که بر او سختی‌هایی گذشته، اما او هرگز بر دیگران سخت نگرفته و مهربانی را در پیش گرفته است.
یکی خوب‌کردارِ خوش‌خوی بودکه بد‌سیرتان را نکو‌گوی بود
هوش مصنوعی: شخصی با رفتار نیک و خوشاخلاق وجود داشت که به بدرفتاران با زبان خوب و پسندیده صحبت میکرد.
به خوابش کسی دید چون در‌گذشتکه باری حکایت کن از سرگذشت
هوش مصنوعی: کسی در خواب کسی را دید که از دنیا رفته بود و از او خواست تا داستان زندگی‌اش را روایت کند.
دهانی به خنده چو گُل باز کردچو بلبل به صوتی خوش آغاز کرد
هوش مصنوعی: دهانش را مانند گل به خنده باز کرد و مانند بلبل با صدای دلنشینی شروع به آواز خواندن کرد.
که بر من نکردند سختی بسیکه من سخت نگرفتمی بر کسی
در نسخه خرمشاهی: یعنی در جهان آخرت، رنج و عذابی ندیدم چون در این جهان به کسی سخت نگرفته بودم.