باب چهارم در تواضع
بخش ۱ - سر آغاز
ز خاک آفریدت خداوند پاک
بخش ۲ - حکایت در این معنی
یکی قطره باران ز ابری چکید
بخش ۳ - حکایت در معنی نظر مردان در خود به حقارت
جوانی خردمندِ پاکیزه‌بوم
بخش ۴ - حکایت بایزید بسطامی
شنیدم که وقتی سحرگاه عید
بخش ۵ - حکایت عیسی (ع) و عابد و ناپارسا
شنیدستم از راویان کلام
بخش ۶ - حکایت دانشمند
فقیهی کهن جامهٔ تنگدست
بخش ۷ - حکایت توبه کردن ملک زادهٔ گنجه
یکی پادشه‌زاده در گنجه بود
بخش ۸ - حکایت
شکر خنده‌ای انگبین می‌فروخت
بخش ۹ - حکایت در معنی تواضع نیکمردان
شنیدم که فرزانه‌ای حق پرست
بخش ۱۰ - حکایت در معنی عزت نفس مردان
سگی پای صحرانشینی گزید
بخش ۱۱ - حکایت خواجه نیکوکار و بنده نافرمان
بزرگی هنرمند آفاق بود
بخش ۱۲ - حکایت معروف کرخی و مسافر رنجور
کسی راه معروف کرخی بجست
بخش ۱۳ - حکایت در معنی سفاهت نااهلان
طمع برد شوخی به صاحبدلی
بخش ۱۴ - حکایت
ملک صالح از پادشاهان شام
بخش ۱۵ - حکایت در محرومی خویشتن بینان
یکی در نجوم اندکی دست داشت
بخش ۱۶ - حکایت
به خشم از ملک بنده‌ای سربتافت
بخش ۱۷ - حکایت در معنی تواضع و نیازمندی
ز ویرانهٔ عارفی ژنده پوش
بخش ۱۸ - حکایت حاتم اصم
گروهی برآنند از اهل سخن
بخش ۱۹ - حکایت زاهد تبریزی
عزیزی در اقصای تبریز بود
بخش ۲۰ - حکایت در معنی احتمال از دشمن از بهر دوست
یکی را چو سعدی دلی ساده بود
بخش ۲۱ - حکایتِ لقمانِ حکیم
شنیدم که لقمان سیه‌فام بود
بخش ۲۲ - حکایتِ جُنید و سیرتِ او در تواضع
شنیدم که در دشتِ صنعا جنید
بخش ۲۳ - حکایتِ زاهد و بربط‌زن
یکی بربطی در بغل داشت مست
بخش ۲۴ - حکایتِ صبرِ مردان بر جفا
شنیدم که در خاکِ وَخش از مهان
بخش ۲۵ - حکایت امیرالمؤمنین علی (ع) و سیرت پاک او
کسی مشکلی برد پیشِ علی
بخش ۲۶ - حکایت
گدایی شنیدم که در تنگ‌جای
بخش ۲۷ - حکایت
یکی خوب‌کردارِ خوش‌خوی بود
بخش ۲۸ - حکایت ذوالنون مصری
چنین یاد دارم که سقّای نیل