حکایت شمارهٔ ۶
هوش مصنوعی: سحبان وایل به عنوان یک سخنران بینظیر شناخته شده است زیرا او در یک سال در جمع بزرگی صحبت کرده و هیچ کلمهای را تکرار نکرده است. همچنین یکی از آداب سخنرانی ملوک این است که اگر سخنی زیبا و دلنشین بیان کردید، آن را دوباره تکرار نکنید؛ زیرا مانند حلواست که یک بار خورده میشود و کافی است.
سَحْبانِ وائِل را در فصاحت بینظیر نهادهاند، به حکمِ آن که بر سرِ جمع، سالی سخن گفتی؛ لفظی مکرّر نکردی وگر همان اتفاق افتادی به عبارتی دیگر بگفتی. وز جملهٔ آدابِ نُدَماءِ ملوک یکی این است:
سَحبان وائل را در شیوا سخنی یگانه و یکتا شمردهاند، چه اگر یک سال در انجمن سخن میراند، هیچ حرفی را دو بار بر زبان نمیآورد و اگر گفتن دوباره پیش میآمد، بهشکلی دیگر و تازهتر بیان میکرد؛ و این از رسوم همنشینان و نزدیکان شاهان است.
سخن گرچه دلبند و شیرین بودسزاوارِ تصدیق و تحسین بود
گفتار اگر چند دلاویز و خوش و شایستهٔ راست و درست شمردن و آفرین باشد؛
چو یک بار گفتی، مگو باز پسکه حلوا چو یک بار خوردند، بس
چون آنرا یکبار بر زبان آوردی، دگر به آن زبان مگشا که حلوای شیرین را چون یکبار به دهن برند کافیست و بار دیگر مزهٔ نخستین را ندهد.