حکمت شمارهٔ ۱۰۶
شاعر به موضوع پیری و جوانی اشاره می‌کند. او می‌گوید که پیران ناتوان از ترک گناهان هستند و نمی‌توانند از اشتباهات خود توبه کنند. در مقابل، جوانی که در راه خدا قدم می‌گذارد، باید قوی و مقاوم باشد و از شهوات دوری کند، زیرا پیران به خاطر ناتوانی و سستی خود نمی‌توانند از وسوسه‌ها خلاص شوند.
قحبهٔ پیر از نابکاری چه کند که توبه نکند و شحنهٔ معزول از مردم آزاری.
هوش مصنوعی: زن سالخوردهای از روی نادانی چه میتواند بکند که توبه نکند و فرماندهای که از کار برکنار شده، از آزار مردم دست برندارد.
جوان گوشه نشین شیرمرد راه خداستکه پیر خود نتواند ز گوشه‌ای برخاست
هوش مصنوعی: جوانی که در خلوت خود به حقیقتجویى مشغول است، در واقع قهرمان و دلیر راه خداست و حتی پیرانی که سالها تجربه دارند، نمی‌توانند از محدودیتهای خود عبور کنند و به این عمق از معرفت دست یابند.
جوان سخت می باید که از شهوت بپرهیزدکه پیر سست رغبت را خود آلت بر نمی‌خیزد
هوش مصنوعی: جوان باید به شدت از هوس و تمایلات نفسانی دوری کند، زیرا زمانی که به پیری میرسد، دیگر تمایل و انگیزهای برای این کارها نخواهد داشت.