شمارهٔ ۱۰۹
هوش مصنوعی: در این بیت شاعری به حیرت و شگفتی خود اشاره می‌کند و می‌گوید که دیگران از حیرت به فریاد می‌زنند، اما او از این حالت شاد است. او با یک «لبیک» به دروازه‌های امید و کامیابی دست یافته و ابراز تاسف می‌کند که روزگاری نمی‌دانسته چطور از لطف الهی بهره‌مند شود.
الهی همه از حیرت بفریادند و من از حیرت شادم، به یک لبیک درب همه ناکامی برخود بگشادم، دریغا روزگاری که نمیدانستم تا لطف تو را دریازم
هوش مصنوعی: خداوندا، همه از شگفتی و حیرت فریاد می‌زنند، اما من از این حیرت خوشحالم. با یک پاسخ به دعوت تو، درب همه ناکامیها را برای خودم باز کردم. ای کاش روزگاری بود که نمیدانستم باید چطور از لطف تو بهره‌مند شوم.