شمارهٔ ۱۲۰
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به جست‌وجوی الهی و معنوی می‌پردازد و از عشق و اشتیاق خود به دانستن و فهمیدن می‌گوید. او می‌خواهد بداند چه چیزی را جست‌وجو می‌کند و به شدت درگیر این جست‌وجو است. شاعر همچنین تأکید می‌کند که تا زمانی که زنده است، غم عشق معشوقش را به دوش می‌کشد و حتی پس از مرگ نیز نمی‌خواهد غم عشقش را به دیگران بسپرد.
الهی یافته می جویم، با دیده ور میگویم چه جویم که دارم، که بینم چه گویم، شیفته این جست و جویم، گرفتار این گفت و گویم
هوش مصنوعی: در جستجوی الهی هستم و با بصیرت میگویم چه چیزی را میخواهم. میخواهم بدانم چه چیزی دارم و چگونه میتوانم آن را ببینم. به این جستجو گرایش دارم و درگیر این گفتوگو هستم.
تا جان دارم غم تو را غمخوارمبی جان غم عشق تو به کس نسپارم
هوش مصنوعی: هر زمان که زندهام، در درد و غم تو همراهیات میکنم و حتی پس از اینکه جانم را از دست بدهم، غم عشق تو را به هیچکس نخواهم سپرد.