شمارهٔ ۱۲۲
هوش مصنوعی: در این ابیات شاعر از خداوند درخواست میکند که او را با شراب عشق شاداب و سرمست کند. او میخواهد در عشق به خداوند غرق شود و از هر چیزی که او را از عشق به دور میسازد، رهایی یابد. همچنین، از خدا میخواهد که او را به طور کامل به بند عشق خود درآورد.
یارب ز شراب عشق سرمستم کندر عشق خودت نیست کن و هستم کن
هوش مصنوعی: پروردگارا، مرا با شوری از عشق مشروب کن، پس در عشق تو نه مرا وجودی باشد و نه عدمی.
از هرچه ز عشق خود تهی دستم کنیکباره به بند عشق پابستم کن
هوش مصنوعی: از همه چیزهایی که مرا از عشق خالی کردهاند، به یکباره مرا به بند عشق درآور.