شمارهٔ ۳ - وله ایضاً
هوش مصنوعی: این شعر به درخواست دعا از خداوند اختصاص دارد. شاعر با humility و تواضع به درگاه خداوند (شاه دو عالم) مراجعه می‌کند و از لطف او برای ذکر نامش تشکر می‌کند. او به تفاوت مقام خود و خداوند اشاره می‌کند و در نهایت، به ارادت و نیاز خود به رحمت الهی تأکید می‌ورزد.
برداشته‌ام دو دست از بهر دعاای شاه دو عالم بنگر سوی گدا
هوش مصنوعی: من دو دستم را برای دعا بالا بردهام، ای پادشاه دو جهان، به گدای خودت نگاهی بینداز.
دادی بمن اذن ذکر نامت از لطف‌‌ورنه تو کجا و من بی رتبه کجا
هوش مصنوعی: تو به من اجازه دادی که نامت را ببرم، در حالی که من چه جایگاهی دارم و تو چقدر بزرگ و مهمی.