شمارهٔ ۱۳
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به مفهوم توحید و رهایی از تفکیک اشاره می‌کند و می‌گوید که روزی که از خود و دنیا فارغ شوی، به حقیقت و وحدت واقعی درمی‌یابی. او همچنین به سختی‌ها و دشواری‌هایی که در زندگی کشیده‌اند اشاره می‌کند و نشان می‌دهد که این مشکلات نیز به پایان خواهند رسید. در نهایت، پیامی از امید و پذیرش گذر زمان در زندگی نهفته است.
روزی که ز خود شوی توناچیز آخرتوحید رهاندت ز تمییز آخر
هوش مصنوعی: زمانی که خود را از هر چیزی جدا کنی و به یکپارچگی و یکتایی برسید، این حالت تو، تو را از تمایز و جدایی نجات خواهد داد.
بسیار کشیدیم و دگر در پیشستآری،جانا! بگذرد این نیز آخر
هوش مصنوعی: ما سختیهای زیادی را تحمل کردهایم و حالا هم هنوز در مسیر هستیم، اما مطمئن باش، این دوره نیز به پایان خواهد رسید، ای عزیز!