تناجی
عطار نیشابوری

شمارهٔ ۵

گاه از غم تو مست و خرابم بینیگه چون شمعی در تب و تابم بینی
دوشم دیدی به خواب جان رفته ز دستامروز چو جان رفت چه خوابم بینی