فصل ۲۲
هوش مصنوعی: این متن به بررسی ماهیت عشق و ارتباط آن با روح می‌پردازد. گوینده می‌گوید که عشق مقدس است و نباید به شریک خود خسارتی وارد کرد. او توضیح می‌دهد که روح از شریک خود جداست و برای رسیدن به وحدت معشوق، باید به خودشناسی و از خودگذشتگی دست یافت. با این کار، انسان می‌تواند به حقیقت وجودی‌اش برسد و در نور عشق الهی پناه گیرد. در نهایت، این متن انسان را به شناخت عمیق‌تر از خود و عشق واقعی تشویق می‌کند.
اگر عشق، شریک روح است، خسارت چرا بر شریک روا می‌داری؟ برادر! عشق مقدس است از شریک و از شبیه، اما روح سر از شرکت او برمی‌آرد و از برای اثبات وحدت معشوق رقم خسارت خَسِرَ الدُّنیا وَالْآخِرَة بر روح می‌کشد با او می‌گوید که به دولت وصل آنگاه رسی که در خود برسی و به عالم اصل خود آنگاه باز‌شوی که با نیستی انباز شوی و به یقین بدانی:
هوش مصنوعی: اگر عشق، همراه روح است، چرا به او آسیب میزنی؟ برادر! عشق مقدستر از هر شریک و شبیه است، اما روح از این ارتباط جدا میشود و برای نشان دادن وحدت معشوق، آسیبهایی را باید تحمل کند. او به روح می‌گوید که تنها وقتی به خوشبختی واقعی میرسی که خود را بشناسی، و به اصل وجود خود برمیگردی هنگامی که با عدم همراه شوی و به یقین بدانی:
گر هر چه ترا هست همه دربازیور هستی خود جدا کنی انبازی
هوش مصنوعی: اگر هر چیزی که داری را از بازی جدا کنی، در واقع تنها هستی خود را بیان کردهای.
باشد که ز خود باز رهی در‌تازیدر پرتو نور او پناهی سازی
هوش مصنوعی: امیدوارم که از خودت رها شوی و در نور او، امنیتی به دست آوری.