اشعار منسوب
شمارهٔ ۱
جز بمادندر نماند این جهان کینه جوی
شمارهٔ ۲
آمد آن رگ زن مسیح پرست
شمارهٔ ۳
که تنگ و آذرم دارد و مرد بدسلب است
شمارهٔ ۴
دو لب چو نار کفیده دو برگ سوسن سرخ
شمارهٔ ۵
بچابکی بر باید کجا نیازارد
شمارهٔ ۶
ای شریعت را قرار و ای مدیحت را مدار
شمارهٔ ۷
شدم به دریا غوطه زدم ندیدم در
شمارهٔ ۸
ای چون مغ سه روز بگور اندر
شمارهٔ ۹
نه تن بودند از آل سامان مشهور
شمارهٔ ۱۰
ابر زیر و بم شعر اعشیّ قیس
شمارهٔ ۱۱
بگویش که من نامه‌ای نغزناک
شمارهٔ ۱۲
از دل و پشت مبارز می بر آید صد تراک
شمارهٔ ۱۳
آنچه با رنج یافتیش و به دل
شمارهٔ ۱۴ - الاشعار فی المطایبة الراح مفدمته عنصری گوید
خداوندا همی‌خواهم که از دل
شمارهٔ ۱۵
شادیّ و بقا بادت و زین بیش نگویم
شمارهٔ ۱۶
نمرود به گاه پور آذر
شمارهٔ ۱۷ - ملک‌الشعرا عنصری گوید، فی اللعز
آمد ای شاه دوش ناگاهان
شمارهٔ ۱۹
از صفات حرام لفظی را
شمارهٔ ۲۰
ای ترک به حرمت مسلمانی
شمارهٔ ۲۱
بهارش تویی غمگسارش تویی